انتظارات صنایع پتروشیمی از بیمه گران / جایی که پای صنعت بیمه همیشه در آن می لنگد

به گزارش ریسک نیوز،در حال حاضر صنعت پتروشیمی در ایران تامین کننده یازده صنعت مختلف است که بدون شک نقش تعیین کننده ای در ضریب اشتغال زایی در صنایع مختلف زیر مجموعه خود دارد.

آمارها نشان می دهد ، سال گذشته صنعت پتروشیمی ۵۱ میلیون تن تولید داشته است که بیش از نیمی ازین تولیدات در داخل صنعت پتروشیمی مصرف شده است .

بر اساس این گزارش ، طی سال ۹۵  رقمی بالغ بر ۶ میلیون و صد هزار تن پلیمر تولید شده که نزدیک به ۵۰ درصد این میزان به خارج از مرزها صادر شده است.

ضمن اینکه به گفته ی کارشناسان ، توسعه بازارهایی چون  عراق در حوزه صادرات محصولات نفت ، گاز و پتروشیمی فرصت مغتنمی است که می تواند امتیازات زیادی را برای ایران به دنیال داشته باشد.

 بدون تردید بررسی توسعه صنایع نفتی از جمله پتروشیمی با توجه به نقش قابل توجه صنعت بیمه اثر گذار تر خواهد بود.

طی سال گذشته چندین مورد آتش سوزی بزرگ در صنایع مرتبط با پتروشیمی رخ داد ، بزرگترین آن پتروشیمی بوعلی بود که از ان با عنوان بزرگترین خسارت چند دعه اخیر صنعت بیمه یاد می شود و در پی آن خسارت بالایی به صنعت  وارد شد .

میزان نهایی خسارت آتش سوزی پتروشیمی بوعلی ۱۲۲ میلیون یورو معادل ۵۰۰ میلیارد تومان اعلام گردید.

در این راستا به نظر می رسد ، صنعت بیمه نقش قابل ملاحظه ای در صنعت پتروشیمی داشته باشد اگر چه که بسیاری از فعالان حوزه نفتی معتقدند  ما بیش از اینکه از شرکتهای بیمه انتظار پرداخت خسارت داشته باشیم ، توقع داریم بیمه گران به مقوله مدیریت ریسک وارد شوند تا از وقوع خسارات احتمالی جلوگیری شود چرا که مدیریت ریسک از جمله وظایف ذاتی صنعت بیمه است که فعالیت بیمه گری با ان گره خورده است.

این خواسته در حالی است که متاسفانه همیشه پای صنعت بیمه در مقوله ارزیابی ، شناخت و مدیریت ریسک لنگیده است ، بی توجهی بیمه گران به شناسایی و مدیریت ریسک ها تا جایی بوده که چندی پیش و د رجریان اتش سوزی ساختمان پلاسکو رئیس کل بیمه مرکزی  توجه بیمه گران به مقوله ارزیابی ریسک را ضروری دانست.

اگرچه گه توجه به مدیریت ریسک در نهایت تنها به سود بیمه گران نخواهد بود بلکه شناسایی و مدیریت ریسک می تواند در راستای ایمن سازی مجموعه های اقتصادی ، ساختمان ها ، پالایشگاهها و … اثر گذار باشد.

محتشمی  پور ، مدیر دفتر توسعه صنایع  تکمیلی پتروشیمی ،در گفتگو با ریسک نیوز ضمن اشاره به ارتباط تنگاتنگ صنعت بیمه با صنایع پتروشیمی اذعان داشت : مجموعه هایی که درگیر مسایل توسعه سرمایه گذاری در صنایع کوچک هستند ،بازار های هدف انها ،  اغلب بازار های پر ریسک است و به دلیل نقصی که در نهادهای مدیریت ریسک در کشور داریم  لطمه های زیادی بر آنها وارد  می شود.

به گفته وی وقتی عملکرد این مجموعه ها رصد می شود آشکار خواهد شد که بخش عمده چالش ها به خلآهای مدیریت و شناخت ریسک بر می گردد چرا که اغلب بدون پیش بینی چالش ها بی گدار به آب می زنند.

 مدیر دفتر توسعه صنایع  تکمیلی پتروشیمی در ادامه با بیان اینکه یکی از مشکلات  مجموعه های صادراتی  تغییر و تحول ناگهانی مقررات است به طوریکه بعضا  به صورت ناگهانی تعرفه های گمرکی در کشورها بالا و پایین می رود در حالیکه اغلب صنایع داخلی امادگی این تغییرات را ندارند و به دلیل این عدم امادگی دچار زیان می شوند.

به گفته وی مجموعه های صادراتی گاها با توقف صادرات چند هفته ای مواجه شده اند و این عدم حضور چند هفته ای در بازار سبب می شود اعتبار مجموعه به عنوان یک تامین کننده قابل اتکا از دست برود.

محتشمی پور با تاکید بر اینکه جای خالی مدیریت ریسک در صنایع مختلف و بالاخص صنایع کوچک به شدت احساس می شود ، تصریح کرد: در حال حاضر در شناسایی ریسک و نحوه مدیریت ریسک دارای مشکل هستیم این در حالی است که بخشی از این چالش ها می تواند با ورود موسسات بیمه گر حل شود .

وی اذعان داشت: ما ابزارهای تامین مالی بر مبنای Project finance  که بسیار به مدیریت ریسک وابسته هستند را نداریم و این خلاء مجموعه های صادراتی را به نقطه توقف رسانده است.

محتشمی پور متذکر شد: پس از خصوصی سازی با توجه به اینکه ساختارهای بزرگ مانند پتروشیمی ها و شرکتهای نفتی به ساختارهای کوچک تر تجزیه شدند خیلی از پروژه هایی که امروز برای سرمایه گذاری نیاز داریم برزگ تر از مجموعه های ما هستند  به عبارت دیگر شرکتهایی هستند که ساختار بزرگی ندارند اما نیازمند پروژه هایی با سرمایه گذاری بزرگ هستند .

وی با بیان اینکه در نهایت کلیه روش های تامین مالی در کشور به Project finance می رسد، اذعان داشت:نیاز جدی به تغییر مدل تامین مالی داریم به طوریکه از corprate financial به سمت Project finance برویم .

به گفته محتشمی پور مشکل جدی که در حال حاضر برای پیاده سازی Project finance داریم این است که ساختارهای ما در تامین مالی امکان و قابلیت تشخیص  و مدیریت ریسک را ندارد و اینجاست که برای تامین مالی با چالش روبرو خواهیم بود.

مدیر دفتر توسعه صنایع  تکمیلی پتروشیمی متذکر شد: اگر ما از صنعت بیمه چیزی بخواهیم بیشتر از اینکه پوشش ریسک باشد مدیریت ریسک است به اعتقاد من نقطه عطف ورود صنعت بیمه در بحث مدیریت ریسک است .

این فعال اقتصادی تصریح کرد  : تا زمانیکه تنها بحث پوشش ریسک باشد پای یکسری محاسبات بیمه ای برای طراحی محصول و محاسبات اکچوئری به میان می اید که در این محاسبات گاهی به اعدادی می رسند که اگر چه درست است اما اقتصادی نیست به طور مثال یک شرکت صادراتی نمی تواند برای یک بازار پر ریسک مثلا حق بیمه ۱۰ درصدی پرداخت کند و  یا حتی می تواند اقتصادی باشد اما جذابیت نداشته باشد در این راستا نیاز اولیه ما این است که بیمه ها در بحث مدیریت ریسک وارد شوند به عبارتی برای این بازار پرریسک مکانیزمی طراحی شود که این ریسک را انقدر کاهش دهد که در کنار آن محاسبات بیمه ای نیز به عدد قابل قبول تری برسد .

محتشمی پور تاکید کرد : هیچ مجموعه ی اقتصادی صرفا به دنبال گرفتن خسارت از شرکتهای بیمه نیست بلکه به دنبال پیاده سازی مدیریت ریسک است.

به گفته وی برای صنایع پتروشیمی بیش از پوشش های بیمه ای مدیریت ریسک اهمیت دارد چرا که پیاده سازی فرایند مدیریت ریسک می تواند خطرات را کاهش دهدو از بروز اتفاقات ناخوشایند جلوگیری بعمل اورد که در این صورت یک بازی برد برد برای مجموعه های مختلف و صنعت بیمه خواهد بود.

وی با تاکید بر اینکه پوشش های بیمه ای برای مجموعه های نفتی و صادراتی و پتروشیمی کافی نیست ، اذعان داشت:ما نیاز داریم که صنعت بیمه به فرایند مدیریت ریسک وارد شود.

صنعت بیمه می تواند با استاندارد گذاری و طراحی مکانیزم های مداخله جهت  کاهش ریسک مجموعه های مختلف اقتصادی در شناسایی و مدیریت ریسک ورود پیدا کند.

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *