پدیده سکوت سازمانی شرکتها را از گردونه رقابت خارج می سازد/ترس کارکنان از عواقب اظهار نظر

به گزارش ریسک نیوز،در بحث مدیریت و  منابع انسانی، همواره  این سئوالات مطرح است که چرا برخی از جلسات سازمانی با سکوت مطلق برگزار می شود؟ هیچکس اظهار نظر نمی کنند؟ و به بیان ایده ها ونظرات نمی پردازند؟ چرا برخی از کارکنان همواره از مشکلات و نارضایتی ها دم می زنند ولی بر زبان نمی آورند ؟ دلایل سکوت سازمانی چیست؟ آیا سکوت سازمانی خوب است یا بد؟ سکوت سازمانی چه تاثیری در سازمان دارد؟ چرا با وجود استقرار نظام پیشنهادات در سازمانها، پیشنهاداتی از سوی کارکنان مطرح نمی شود؟


سکوت سازمانی(Organizational Silence)‏ پدیده‌ جدیدی است که در آن کارکنان سازمان به دلایل متفاوت ازاظهارنظردررابطه با  مشکلات سازمان خودداری وامتناع ورزیده وسکوت می‌کنند. سکوت علامتی برای یبماری سازمانی محسوب میشودومدیران بایدعامل اصلی آن را ردیابی و برطرف نمایند. بی توجهی به این موضوع می‌تواند سبب سکون و حتی مرگ سازمان شود.

علل سکوت سازمانی

۱٫ترس از عواقب اظهار نظر برای مثال بی نصیب ماندن از امتیازات، از دست دادن فرصت های ارتقاء

۲٫ ترس از بی توجهی مدیر ارشد و نادیده انگاشته شدن نظریات و ایده های مطروحه

۳٫ بدون پاداش گذاشته شدن ایده ها

۴٫ استفاده مدیر از ایده های طرح شده به نام خود

۵٫ عدم وجود فرهنگ تفکر انتقادی در سازمان

در این یادداشت به صورت فهرست وار به برخی از پیامدهای گسترش پدیده سکوت سازمانی در سازمان اشاره خواهد شد.

۱- محدود شدن داده های اطلاعاتی تصمیم گیرندگان:

یکی از مشکلات عدم اجرای استراتژی ها، سیاست ها، روش ها، بخش نامه های صادره توسط مدیریت شرکت (مثلا در یک شرکت بیمه) عدم نشات گرفتن آن از واقعیت های بازار است. علت هم عدم دسترسی به داده های مورد نیاز به دلیل سکوات سازمانی است. شبکه نمایندگی، کارشتاسان شرکت و ….از ارائه داده ها بازار و عکس العمل بازار به یک طرح یا محصول خودداری می کنند.

۲- کاهش توان شرکت برای شناسایی و اصلاح اشتباهات به دلیل مسدود شدن مسیر بازخورد منفی  

۳- مانعی بزرگ در تطبیق با محیط هایی با سرعت تغییر بالا (مثل صنعت بیمه )

۴- تاثیر منفی بر کارکنان به صورت عدم احساس قدرشناسی (تضعیف عملکرد)، عدم احساس کنترل بر امور (تضعیف معنا و غنای شغلی) و ناهماهنگی شناختی

در خصوص ناهماهنگی شناختی، فرض کنید بازاریاب یا نماینده فروش شرکت به طور مستمر و مکرر بازخوردهای منفی در خصوص بیمه نامه خاص یا خدمات خسارت رشته ای خاص از بیمه گذاران خود دریافت می کند. ولی به دلیل پدیده سکوت سازمانی (عواقب طرح مشکلات و …با مدیر مربوطه) این مشکلات طرح نشود. در اینجا فرد در یک ناهماهنگی شناختی قرار می گیرد به این صورت که در مواجهه با بازار هدف باید بیمه نامه ای را ترفیع و تبلیغ نماید که به عدم مزیت های متعدد آن اذعان دارد.

خلاصه اینکه می توان گفت یکی از موانع کسب رقابت پذیری یک سازمان در محیط رقابتی و متغیر، پدیده سکوت سازمانی است که حتی می تواند شرکت را از گردونه رقابت خارج سازد./ دکتر نیمانورالهی / سامانه مقالات و تازه های بیمه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *