یک تکنولوژی که بیش از بلاک‌چین، سرمایه جذب می‌کند / بیمه تمام اتومات

به گزارش ریسک نیوز به نقل از بیمه داری نوین طبق آخرین گزارش اینشورتک جهانی، خودکارسازی با فرآیند رباتیک بعد از بخش تجزیه‌وتحلیل داده و تلفن‌های همراه، در سال جاری بیشترین سرمایه را جذب خود می‌سازد. این تکنولوژی که از بعد جذب سرمایه طبق تخمین شرکت pwc بالاتر از تکنولوژی هوش مصنوعی، امنیت سایبری، اینترنت اشیا، زیرساخت ابر عمومی، بیومتریک و مدیریت ریسک، بلاک‌چین و… قرار می‌گیرد، برای صنعت بیمه فرصت‌های بی‌نظیری را فراهم می‌آورد.

به نرم‌افزاری که فناوری‌های تشخیص رابط کاربری را با ابزارهای فرآیند اجرای انجام کار ترکیب می‌کند، RPA (Robotic Process Automation) می‌گویند. آرپی‌ای به شکلی برنامه‌ریزی‌شده است که بتواند اقدامات از پیش تعیین‌شده را در قالب برنامه‌های مشخصی دنبال کند. این برنامه‌ها فعالیت موردنیاز انسانی به‌منظور تکمیل فرآیندهای یک کسب‌وکار را تقلید و سپس جایگزین می‌کنند. این فعالیت‌ها شامل داده‌های مهاجرت یا اسکان بین نقاط مختلف، انجام محاسبات، اقدامات نوآورانه و به راه انداختن فعالیت‌های پایین‌دستی است. آرپی‌ای می‌تواند هم با دخالت انسانی باشد که در آن یک اتوماسیون به کاربران یاری می‌رساند و سپس کنترل را برمی‌گرداند یا بدون دخالت انسانی باشد بدین‌صورت که یک اتوماسیون ورودی‌ها را از یک صف انتخاب کرده و به صورت پیوسته و بدون دخالت انسانی آن را پردازش می‌کند. صرف‌نظر از سطح مداخله انسانی، راهکارهای آرپی‌ای عموما پنج مولفه را دربر می‌گیرند که عبارتند از یکپارچگی سیستم تجاری آسان، گردآوری داده که اطلاعات را از چندین سیستم «بک‌اند» می‌گیرد، اجرای قانون تجاری براساس منطق تعریف‌شده و خودآموزی، نوع کار و صف‌بندی اولویت‌ها و نظارت بر فعالیت.

اپلیکیشن‌‌های آرپی‌ای همزمان با مدل استخراج داده از نمایشگر (screen scraping) توسعه‌یافته است که در آن اپلیکیشن‌ها، داده‌هایی را از یک برنامه گردآوری می‌کردند تا با برنامه‌های دیگر به اشتراک بگذارند. امروزه بیشتر سیستم‌های آرپی‌ای قانون­محور هستند که آن‌ها را قادر می‌سازد تا به خوبی با فرآیندهای پیچیده‌ای که به واسطه مجموعه بخصوصی از قوانین تکراری – مانند پر کردن صورتحساب- مدیریت می‌شوند، کار کنند. برخی بیمه­گران با مشاهده موفقیت این سیستم‌ها اقدام به پیاده‌سازی راهکارهای سطح بالای آرپی‌ای دانش‌بنیان کرده‌اند. این سیستم‌ها می‌توانند دامنه متنوعی از فعالیت‌ها را مدیریت کرده و خارج از چارچوب مجموعه‌ای از قواعد مشخص‌شده عمل کنند. یک نمونه عمومی اتوماسیون دانش‌بنیان در کار خدمات مشتری است که در میان سیستم‌ها به جست‌وجو اطلاعات پرداخته و به ایمیل‌های مشتریان پاسخ می‌دهد. آنچنان‌که هوش مصنوعی و رایانش شناختی به پیش می‌رود، راهکارهای آرپی‌ای درنهایت به نوآوری‌های با ارزش افزوده بیشتر توسعه پیدا می‌کنند.

چیزی که در مورد نرم‌افزارهای آرپی‌ای به طور خاص انقلابی به حساب می‌آید این است که شرکت‌ها الزاما نباید در اهداف استراتژیک خود یا فناوری‌های پشتیبان خود در شرکت تغییر ایجاد کنند. حتی اگر شرکت‌ها به لحاظ جغرافیایی از هم فاصله داشته باشند یا سیستم‌هایشان از فناوری‌های متفاوتی استفاده کنند، آرپی‌ای قادر است سیستم‌ها را با هم متصل کند. از این جهت آرپی‌ای می‌تواند برای بهینه‌سازی فرآیندها با بازدهی کوتاه‌مدت و هزینه و ریسک پایین عمل کند.

 

فرصت‌هایی برای بیمه

با وجود ظرفیت ایجاد ارزش افزوده که راهکارهای آرپی‌ای می‌تواند با خود به بازار بیمه وارد کند، همه فرآیندها کاندید اتوماتیک شدن نیستند. پیشرفت‌های صورت‌گرفته در هوش مصنوعی و رایانش شناختی، فرصت‌های جدیدی را برای گسترش اتوماتیک کردن فرآیندهایی که نیازمند سطح بالایی از تصمیم‌گیری هستند یا با استثنائات گسترده سروکار دارند، فراهم آورده است. با این همه، راهکارهای آرپی‌ای امروزی عموما برای فرآیندهایی با مشخصات زیر مناسب هستند:

الف) نیازمند دسترسی به چند سیستم

ب) مستعد برای خطای انسانی

پ) نیازمند حداقل دخالت انسانی

ج) نیازمند برخورد با حداقل استثنائات

ن) انجام حجم زیادی از تراکنش‌ها

د) بسیار تکراری یا در معرض حجم بسیار بالای کار

در سراسر زنجیره ارزشی بیمه – شامل فروش‌ها، بیمه‌گری، فرآیند صدور بیمه‌نامه، فرآیند ارائه خدمات بیمه‌نامه و خسارات- چندین مورد فعالیت دستی و تکراری وجود دارد که از خودکارسازی بهره خواهد برد. این شامل ریزفرآیندهای کم‌ارزشی می‌شود که با انجام آن‌ها توسط آرپی‌ای، نیروهای انسانی اجازه می‌یابند تمرکز خود را روی فعالیت‌های پیچیده‌تر و با ارزش افزوده بیشتر بگذارند. برای نمونه در فرآیند بیمه‌گری، مجموعه اطلاعات بیمه‌گذار، اسناد خسارات سال‌های پیش و دیگر داده‌های مربوط به بیمه‌گری که به راحتی می‌شود توسط برنامه‌های آرپی‌ای انجام پذیرد و با بهبود بازدهی کار بیمه‌گذاران، ظرفیتی برای انجام سایر موارد ایجاد می‌شود. این امر علاوه بر کاستن از هزینه‌ها، به واسطه افزایش ظرفیت برای انجام کار بیشتر، فرصت‌هایی برای رشد درآمد نیز ایجاد می‌کند.

مروری بر مدل‌های تجاری بیمه‌ای، چندین زمینه کلیدی که آرپی‌ای می‌تواند به شکل معناداری در آن مفید باشد را برجسته می‌کند. این تنها منحصر به فرآیندهای هسته‌ای بیمه نیست بلکه فرآیندهای غیرهسته‌ای، فعالیت‌های پشتیبانی نظیر سرمایه و حسابداری، تدارکات و منابع انسانی را هم دربرمی‌گیرد.

ملاحظات مربوط به پیاده‌سازی

پیش از راه‌اندازی پروژه آرپی‌ای، باید چندین مساله را برای اطمینان از اینکه درک کاملی از همه فواید آرپی‌ای وجود دارد، مد نظر قرار داد.

پیش از هر چیز، تجربه نشان داده است زمانی که آرپی‌ای بر فرآیندهایی اعمال شود که از پیش بهینه شده باشند و تمامی فعالیت‌های غیر ارزشمند آنها حذف شده باشد، بیشترین میزان کارآمدی را ارائه می‌دهد. به‌کارگیری یک‌باره ربات تنها شرکت را در معرض مشکلاتی قرار می‌دهد که حتی نسبت به قبل بیشتر خودنمایی خواهند کرد. حذف، بهینه‌سازی، خودکار سازی و رباتیک (EOAR)، روشی است که می‌توان به منظور آماده‌سازی یک فرآیند برای اجرای آرپی‌ای از آن بهره گرفت.

نخستین مرحله در این روش، حذف کردن تمامی قدم‌های غیر ضروری و بهینه‌سازی اقدامات باقی‌مانده در فرآیند است. حالا این فرآیند تاییدشده آماده اجرای آرپی‌ای است، ابتدا از طریق استقرار اتوماسیون قانون‌محور که ابزارهای مدیریت عملکرد برنامه را برای نظارت واحد و خود-تصحیح­گر به کار می‌گیرد.

برآورد شده است که چیزی حدود ۲۵ تا ۴۰ درصد از گام‌های فرآیند دستی (غیرخودکار) می‌تواند در این فاز خودکار شود. بهره‌گیری از تجزیه‌وتحلیل و رایانش شناختی فرصت‌های منحصربه‌فردی را برای حاصل شدن فواید از طریق اعمال و اجرای آرپی‌ای مضاعف فراهم می‌آورد. می‌توان از برنامه تجزیه‌وتحلیل آماری، مدل‌سازی تجویزی یا نظارت بر نیروی کار و حجم کار برای خودکارسازی ۱۰ تا ۱۵ درصد دیگر از فرآیندها در درون مدل تجاری بهره گرفت. اجرای فرآیندهای قضاوت‌محور نظیر مدیریت استثنا به وسیله بهره‌گیری از هوش مصنوعی امکان‌پذیر است و می‌تواند حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد دیگر خودکارسازی را افزایش بدهد.

دوم اینکه، علاوه بر برنامه آرپی‌ای و بهبود فرآیند فعالیت‌ها، اجرای موفق و مدیریت فرآیندها مبتنی بر آرپی‌ای نیازمند تعدادی مولفه تکمیلی نیز هست:

  1. آرپی‌ای فرآیندهای حساس کاربر را اجرا می‌کند و نیازمند نظارت دقیق و بهسازی پیشگیرانه است. هماهنگ‌کنندگان آرپی‌ای باید جهت اعمال هر گونه تغییرات لازم در اتوماسیون و براساس کاربری محصول و تغییرات برنامه، در ارتباط تنگاتنگ با صاحبان برنامه و صاحبان فرآیند باشند.
  2. آرپی‌ای میزبان تبادل تراکنش‌ها مابین انسان‌ها و فرآیندهای خودکار و همچنین میان یک یا چند فرآیند خودکار بدون دخالت انسانی است. درنتیجه نیاز به وجود ابزارهای کنترل جریان کار که تراکنش‌ها را دنبال می‌کند، بر آن‌ها نظارت دارد و از کامل بودن فرآیند اطمینان حاصل می‌کند، به میان می‌آید.
  3. آرپی‌ای داده جزئی را برای تک‌تک تراکنش‌ها مهیا می‌کند. برای تولید و بهره‌گیری از هوش و بینش عملیاتی، باید مدیریت داده وجود داشته باشد. برخلاف تکنیک‌های نمونه‌گیری سنتی، این روش صددرصد کنترل شده و با کیفیت مناسب است و تصویری عملیاتی ارائه می‌دهد که از طریق رویکرد سنتی قابلیت حصول ندارد.
  4. هنگامی‌که آرپی‌ای به مقیاس صنعتی  (۵۰ ربات یا بیشتر) می‌رسد، توجه مستمر روی هدایت ارزش با استفاده از زمان‌بندی هوشمند ربات‌ها به امری حیاتی بدل می‌شود. می‌توان از طریق اتوماسیون با دخالت انسانی، اتوماسیون خودگردان مبتنی بر محرک‌ها یا استفاده از ربات‌ها برای فرآیندهای چندگانه به هدف دست یافت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *