درن جراحی چیست و چرا در جراحی استفاده می شود؟

اردیبهشت ۱۱, ۱۴۰۱ (۰) نظر

درن جراحی چیست و چرا در جراحی استفاده می شود؟

درن جراحی لوله‌های پلاستیکی کوچکی هستند که، بعضی اوقات در جراحی‌ها استفاده می‌شوند. یک سر این لوله‌ها در طول جراحی توسط پزشک جراح در بدن شما قرار می‌گیرد؛ سر دیگر لوله نیز بیرون می‌ماند تا بعد از چند روز توسط پزشک جراح برداشته شود. معمولا چند روز بعد از جراحی لوله از بدن شما خارج می‌شود.

 

نگاهی دقیق‌ تر به درن جراحی

جراحان از این لوله‌های پلاستیکی کوچک، برای تخلیه مایعات اضافی در محل جراحی استفاده می‌کنند. بدون استفاده از این لوله‌ها تجمع مایعات در محل جراحی، می‌تواند منجر به عفونت‌های بسیار شدید شود. مانند جراحی سینه و ریه، که این ریسک را به دنبال دارد هوا در این بخش‌ها جمع و در نهایت منجر به از بین رفتن ریه‌ها شود.
چرا از درن جراحی استفاده می‌کنیم؟
برخی جراحی‌ها در بخش‌هایی از بدن صورت می‌گیرند که تولید مایعات در آنها به شکل زیادی صورت می‌گیرد! برای مثال در جراحی زیر بغل که معولا بخشی از جراحی سرطان سینه است، از درن استفاده می‌شود؛ چرا که زیر بغل پس از جراحی مایعات زیادی ترشح می‌کند.
بدون استفاده از درن، این مایعات جمع می‌شوند و چیزی شبیه به یک آبسه ایجاد می‌کنند که بسیار درد آور است. فشاری که این آبسه بر روی عضو جراحی شده وارد می‌کند نیز باعث توقف روند بهبود آن عضو می‌شود. برای همین در این جراحی از درن استفاده می‌شود تا مایعات اضافی بدون هیچ مشکلی از بدن خارج شوند؛ پس از توقف ترشح مایعات درن به راحتی از بدن شما خارج می‌شود.
در مواردی که مجبور به انجام جراحی‌های اورژانسی مانند سوراخی روده شوید؛ مایعات عفونی نشت کرده از روده می‌تواند بعد از جراحی نیز در بدن شما باقی بماند!
استفاده از درن جراحی کمک می‌کند تا این مایعات عفونی تا جای ممکن از بدن خارج شوند و احتمال ابتلا به بیماری‌های عفونی را تا جای ممکن کاهش می‌دهد.
انواع درن های جراحی

انواع درن های جراحی:

درن های جراحی می‌توانند:
باز یا بسته باشند
درن های باز ( شامل لاستیکهای موج‌دار و ورقه‌های پلاستیکی ) مایع را به یک لایه (پد) گاز مانند و یا کیسه استوما تخلیه می‌کند. این ها احتمالا خطر ابتلا به عفونت را افزایش می‌دهند.
درن‌های بسته از لوله‌هایی تشکیل شده اند که به درون کیسه یا بطری تخلیه می‌گردند. مانند درن‌های ارتوپدی، شکمی، قفسه سینه به طور کلی احتمال عفونت کاهش می‌یابد.
فعال یا غیر فعال
درن‌های فعال تحت مکش نگه داری می‌شوند ( که ممکن است فشار بالا یا پایین باشد).
درن‌های غیر فعال هیچ مکشی ندارند و بر اساس تفاوت فشار بین بیرون و حفره‌های بدن عمل می‌کنند.
سیلاستیک یا پلاستیک
درن‌های سیلاستیک به طور نسبی بی عیب و نقص هستند و کمترین واکنش‌های بافتی را ایجاد می‌کنند.
درن‌های پلاستیکی قرمز می‌توانند باعث ایجاد واکنش های شدید بافتی گردند، گاهی اوقات باعث ایجاد یک مسیر می‌گردد ( این ممکن است که مفید در نظر گرفته شود، برای مثال با لوله های صفراوی T ).
راهنمایی عمومی
اگر فعال باشد، درن می تواند به دستگاه مکش متصل شود (و در یک فشار معین شده تنظیم گردد).
اطمینان حاصل کنید که درن ثابت شده است (ممکن است بعد از انتقال بیمار پس از بیهوشی جا به جا گردد). این جا به جایی می‌تواند احتمال عفونت و تحریک پوست را افزایش دهد.
اندازه گیری و ثبت دقیق مایع دفع شده.
مشاهده تغییرات حجم و ویژگی مایع. تشخیص هر گونه عوارض ناشی از نشت مایع ( مخصوصا برای ترشحات صفرا یا پانکراس ) یا خون.
استفاده از اندازه گیری برای مایعات از دست رفته برای کمک کردن به جایگزینی داخل وریدی مایعات.
حذف کردن
به طور کلی درن ها باید بعد از این که عمل تخلیه به پایان رسید و یا حجم آن به ۲۵ میلی لیتر در روز رسید باید حذف گردند. درن‌ها به تدریج می‌توانند از طریق به عقب کشیده شدن کوتاه گردند ( به طور معمول ۲ سانتی متر هر روز)، این اصل باعث می‌شود که محل آن به تدریج بهبود یابد. معمولا درن‌هایی که بعد از جراحی استفاده می شوند، به مدت یک هفته در محل جراحی شده باقی می مانند.
هشدار دادن به بیمار که ممکن است هنگام بیرون کشیدن درن مقداری ناراحتی وجود داشته باشد.
در نظر گرفتن نیاز به تسکین درد قبل از برداشتن.
بر روی محلی که درن برداشته شده است یک مرهم خشک قرار دهید.
بعضی از این تخلیه‌ها معمولا تا زمانی که محل زخم بهبود یابد، صورت می‌گیرد.
زمانی که برداشته می‌شوند:
درن هایی که در یک محل برای مدت طولانی رها شده اند، ممکن است که حذفشان مشکل باشد.
برداشتن زود هنگام ممکن است که احتمال خطر برخی از عوارض به خصوص عفونت را کاهش دهد.

بحث و شواهد درباره درن های جراحی

شواهد کافی از آزمایش های کنترلی تصادفی (RCT) برای حمایت از استفاده مداوم از درن ها با مکش بسته در جراحی های ارتوپدی وجود ندارد.آزمایش‌های کنترلی تصادفی بیشتری با تعداد بیماران زیادتر برای جراحی‌های مختلف قبل از تصمیم گیری قطعی برای آن نیاز است.
علی رغم شواهد کلینیکی اندک که نشان دهنده ی هر گونه مزایای استفاده از آنهاست، درن ها بعد از جراحی های ارتوپدی انتخابی ثابت هستند.
ممکن است که استفاده معمول از درن ها در جراحی های ساده تیروئید دیگر صورت نگیرد.
استفاده معمول از درن های مکش دار بعد از یک جراحی کلی ساده تعویض مفصل، ضروری نیست.
مطالعات کافی برای این که تفاوت روش‌های مختلف برای درناژ قفسه سینه، چه برای رد کردن و یا حمایت کردن از اثر نسبی تکنیک‌های مختلف در جلوگیری از تامپوناد قلبی را مقایسه کند، وجود ندارد. احتیاج به مهارت در درن قفسه سینه از طریق نتایج آزمایش‌های کنترلی تصادفی نه رد می‌شود و نه مورد حمایت قرار می‌گیرد.
زمان مناسب برای حذف درن‌ها بعد از جراحی تعویض مفصل به طور کل ۲۴ ساعت می‌باشد.
درناژ لگن ممکن است که به عنوان یک تشخیص اولیه در نشت آناستومیک عمل کند و نیاز دوباره به جراحی مجدد را در بیماران انتخاب شده برای جراحی سرطان رکتوم، کاهش دهد. هرچند که تعدادی معتقد هستند که بعد از حذف درن‌ها، معمولا این نشت‌ها صورت می‌گیرد؛ پس به همین دلیل آن را مفید نمی‌دانند.
درن ها را چه زمانی باید بکشید؟

درن ها را چه زمانی باید بکشید؟

 زمانی که خونابه ها کاملا تخلیه شده باشند، توجه کنید که خودتان به هیچ وجه نباید درن ها را خارج کنید. این کار حتما باید توسط پزشک یا پرستار انجام شود.
بعد از خارج کردن لوله های درن برای حمام کردن باید پانسمان های رویی خود را جدا نمایید. پانسمان زیرین که شامل نوارهای استری هستند و روی محل برش ها  و زخم ها قرار دارند نباید دست بخورند. از آن جایی که نوار های استری ضد آب هستند هنگام حمام کردن مشکلی بوجود نمی آید.

کشیدن درن بعد از عمل ابدومینوپلاستی

درن ها لوله های باریکی هستند که در پایان عمل پزشک آن ها را در زیر پوست قرار می دهد. کار درن ها تخلیه خونابه‌ ها و مایعات میان بافتی اضافی ای که در شکم به وجود می‌آیند، می باشد. انتهای این درن ها در بیرون از شکم قرار می گیرد و به دو مخزن پلاستیکی کوچک متصل می شوند.
مایعات اضافی در چند روز بعد از عمل خارج شده و در مخزن ها می ریزند. این مخزن های کوچک پلاستیکی باید هنگامی که از نصفه پر تر بشوند تخلیه شوند.
رنگ مایعاتی که خارج ‌می شود، بعد از جراحی قرمز روشن است که در روز های بعد تر ‌از آن کم ‌رنگ ‌تر خواهد شد. این لوله ها حدودا یک هفته باید باشد و بیمار باید آن ها را تحمل کند. بعد از آن که میزان خونابه ‌های تخلیه شده کم تر و کم تر شد، توسط پزشک یا پرستار خارج می‌ گردند.

نظر (۰)